مترجم :کاناز دیفرخش
همکار بخش فلامنکو - کلاسیک
اختصاصی گیتار برای همه
استقاده از مطالب برای دیگر سایت ها به هر نحوی ممنوع میباشد

وقتی شما یک شوی فلامنکو را با یک گروه رقص یا دو نفر رقصنده اجرا می کنید، حضار و مدیر برنامه تردیدی در آنچه انتظار دارند، ندارند چونکه یک گروه رقص با لباسهای اسپانیایی برنامه اجرا میکنند و این مهر تاییدیست بر یک اجرای فلامنکو!. ولی ترجیح می دهم به روش خودم اجرا کنم. فقط خودم، گیتارم و یک آمپلی فایر کوچک. در گذشته گاهی تلفن هایی از بعضی آژانس ها بهم می شد و ازم می خواستند که در شب” تم اسپانیایی” ، فلامنکوی اسپانیایی برایشان اجرا کنم. قرار داد بدی است. این روزها فقط می گویم نه.

فلامنکو شامل چه چیز نمی شود؟ قسمت اول

موسیقی مکزیکی ها

در گذشته زمان زیادی را برای اجرای تکنوازی فلامنکو در رستوران ها از دست دادم تنها به منظور کشف این حقیقت که آنچه آنها واقعا انتظار دارند جایگزین سطح پایینی برای یک گروه موسیقی مکزیکی بود.

من موسیقی مکزیکی ها و گیتار زدنشان را دوست دارم ولی نکته این نیست.موضوع این است که من مکزیکی نیستم و این چیزی که من انجام می دهم، نیست.، شخصی که در رویای یکی از اینگونه ” شب های اسپانیایی” است، بی شک در فکر جشنی پرشور و سرورانگیز در سرزمین های جنوب است نه موسیقی اصیل فلامنکو.

آن شخص تصورش از فلامنکو اینگونه است :
فلامنکو را متلاطم ، پر سرو صدا همراه با شلیک گلوله بر روی اسب ،سبیل زاپاتایی و خلاصه سراسرفریاد و جنب و جوش، و شراب و غیره تصور کند. علاوه بر این، مدیر برنامه ممکن است از من انتظار داشته باشد کلاه مکزیکی لبه پهن بر سر بگذارم و به دور میزها در حالیکه آهنگ های عاشقانه یا توریستی چون Viva Espana برای زنان می خوانم، بگردم.

بسیار خوب، صادق باشیم. تزئین یک سالن اجتماع عمومی با پوستر های گاوبازی، گلدان های کاکتوس و قرار دادن چرخ واگن زنگ زده در گوشه ای، به نظرمتصدی آن شاید به نحوی فضای مکزیکی ایجاد می کند.( حتی اگر قرار است آنجا محلی برای اجرای برنامه ای اسپانیایی باشد.) اما اجرای آهنگ های جیپسی کینگز این احساس را به من القا می کند که دارم مهمانی و برنامه را نا امید می کنم. این یک ذهنیت ساده لوحانه است که بگوییم به سختی می توان وجه تمایزی میان اسپانیا و مکزیک قائل شد.آنها می گویند اسپانیا ولی در حقیقت هدف مکزیک است. من کی هستم که بخواهم با این ذهنیت تثبیت شده بجنگم!!!

قسم می خورم روزی با ظاهری ترسناک و تهدید آمیز در حالیکه یکPoncho پوشیدم و کلاهی لبه دار بر سر گذاشتم ، روی صحنه بیایم. مطمئن. موافقم، این هیچ ربطی به فلامنکو ندارد. اما پوستر های گاوبازی و آهنگ های جیپسی گینگز هم ربطی ندارد.

- The Gipsy Kings

همانطور که می دانید، من گاهی ای-میل هایی ازسوی طرفداران جیپسی کینگز دریافت می کنم که هوش از سرم می برد.چه طور جرات می کنم که بگویم جیپسی کینگز هنرمندان فلامنکو نیستند؟ من از گفته هایم دفاع می کنم، و تنها چیزی که خودشان می گویند را تکرار می کنم. اطلاعات موجود در وب سایت جیپسی کینگز ، موسیقی شان را اینگونه توصیف می کند: ” چیزی که جیپسی کینگز امروزه اجرا می کند ، موسیقی کولی و بومی اسپانیایی است که یک گام فراتر رفته ، و فلامنکو- رومبانامیده می شود.در حالیکه ریشه در فلامنکو دارد، ورومباهای up-beatکه ما آنها را بیشتر با اینگونه موسیقی می شناسیم.”

نیکولاس بیشتر به سبک فولکلور چون Cante Jondo گرایش داشت در حالیکه برادرانش رومبا-فلامنکو را ترجیح می دادند که برای رقص مناسب تر وآسان تر بود.هیچ تناقض و مغایرتی میان آنها در قالب گروهی که در مسیر موسیقی پاپ حرکت می کرد، نبود.در حالیکه تازه کار بودند و کارهایشان متشکل از ریتم های کف دار پالماس و وکال های مقطع بود که از جوهره ی اسپانیایی شان سرچشمه می گرفت. نیکلاس توضیح می دهد:”

فلامنکو ، خالص ترین جوهره ی موسیقی ماست- می توانیم آن را با موسیقی جز مقایسه کنیم. فریادها و درد های عمیق جامعه ی ماست. فلامنکو- رومبا بیان محبوب فلامنکو است و … امروزه، با ورود تکنولوژی، پیشرفت ها و انتشارات سریعتر و خوش بختانه، با از بین رفتن تبعیضات نژادی و اجتماعی، طبیعی است که موسیقی ملی و بومی تغییر می کند.”

به بیان دیگر آنها خود اعتراف می کنند که سبکشان ریشه در فلامنکو دارد. این حرف خیلی فرق می کند تا اینکه بگوییم چیزی که آنها اجرا می کنند و می خوانند، فلامنکو است.اگر شما بخواهید از من انتقاد کنید خوب است . اما لطفا حرف من را بد تعبیر و تفسیر نکنید. من اصلا قصد بی ارزش جلوه دادن کار جیپسی کینگز را ندارم. من موسیقی آنها را خیلی دوست دارم.در حقیقت Tonino Baliardi یکی از قهرمانان گیتار من است ولی… این فلامنکو نیست!

Jose Feliciano

Jose Feliciano جایگاه خاصی در قلبم دارد. او یکی از نخستین الگوهای گیتار من ما قبل دهه ی 60 بود و بعضی از آهنگ های او هنوز هم اشک به چشمانم می نشاند.Feliciano به عنوان ” هنرمندی خارق العاده ” توصیف شده. با بیش از 65 آلبوم و 6 جایزه ی گرمی. با توجه به مرتبه و جایگاهش، قطعا او استحقاق ستایش من را برای تمام این موفقیت های قابل توجه اش دارد، خصوصا از وقتیکه نواختن گیتار را به طور خودآموز فرا گرفت.من فقط دوست دارم این نکته را اینجا متذکر شوم و آن اینکه کلمه ی فلامنکو در هیچ جا ازبیوگرافی او دیده نمی شود.

به شخصه هرگز آهنگی را که بر پایه ی یک کمپاس دوازده ضربی باشد در هیچیک از آلبوم هایی که تا کنون گوش کرده ام، نشنیده ام.البته این چیزها از وقتیکه فهمیدم موسیقی بومی اسپانیایی آن چیزی که بدان شناخته و معروف شده ، نیست، برایم شگفت آور نیست.سعی می کنم این موضوع را به شرکت های ضبط موسیقی و برگزارکنندگان تورها بگویم.

در گذشته آنها نقش بسزایی در انتشار تصورات غلط شان ،با استفاده از هنرمندانی چون Jose Feliciano به عنوان گیتاریست فلامنکو، داشتند. ،